داشت آن را بر فعل * ( وَإِدْبارَ النُّجُومِ ) * و نماز گذار در عقب برگشتن نجوم يعنى بعد از خفاى آنها بضوء صبح از امير المؤمنين ( ع ) منقولست كه مراد نافله صبح است و اين قول از أبي جعفر و ابى عبد اللَّه عليهما السلم نيز مرويست و از رسول ( ص ) منقولست كه اين دو ركعت نماز بهتر است از هر چه آفتاب بر آن تابد و ابن زيد و ضحاك گفته‌اند كه مراد فريضهء صبح است و از زراره و حمران و محمد بن مسلم روايت است كه ابو جعفر و ابو عبد اللَّه عليهما السّلام بعد از تفسير اين آيه فرمودند كه رسول ( ص ) در شبى سه بار برميخاست و نظر در آفاق آسمان ميكرد و پنج آيه كه در آخر آل عمران است تا إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ ميخواند و بعد از آن افتتاح به نماز شب ميكرد و گويند كه مراد از اين آيه آنست كه در وقت صبح و شام و در هيچ وقت از ذكر پروردگار خود غافل مشو و در جميع اوقات شب و روز تنزيه او سبحانه نماى كه او از تو غافل نيست و حافظ و ناصر تست و اللَّه اعلم بالصواب سورة النجم شصت و دو آيت است نزد كوفيان و شصت و يك نزد غير ايشان و اختلاف در سه آيت است كه ان من الحق شيئا است نزد كوفى و عمن تولى نزد شامى الحيوة نزد غير شامى و فضل آن از ابى بن كعب روايتست كه رسول ( ص ) فرمود كه هر كه سورة النجم تلاوت كند بعدد هر كه تصديق بمحمد ( ص ) كرده و هر كه جاحد او بوده ده حسنه در نامهء اعمال او ثبت كنند و بروايت ديگر قارى اين سوره را ده حسنه بنويسند بعدد هر كه تصديق بمحمد ( ص ) كرده و ده سيئه محو كنند بعدد هر كه جاحد او بوده و يزيد بن خليفه از ابى عبد اللَّه سلام اللَّه عليه روايت كرده كه هر كه در هر روز يا در هر شب اين سوره را قرائت نمايد در ميان مردمان ستوده شود و در نظر همه عالميان شيرين گردد و ببايد دانست كه چون حق سبحانه و تعالى ختم سوره الطور نموده بذكر حضرت رسالت ( ص ) افتتاح اين سوره نيز بذكر آن حضرت نموده فرمود كه * ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَالنَّجْمِ إِذا هَوى ) * قسم بستاره چون طلوع كند و بلند برآيد يا غروب نمايد و فرود آيد چه آن مشتق است از هوى بفتح ها كه بمعنى سقط و غربست و يا از هوى بضمها و واو كه بمعنى علا و صعد است از مجاهد منقولست كه مراد بنجم اسم جنس است يعنى سوگند بستارگان كه موجب زينت آسمانند و راه نماى مسافران در بحر و بر و رجمكنندهاى شياطين در زمان استراق سمع و غير آن كقوله تعالى إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ و قوله وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ و قوله وَجَعَلْناها رُجُوماً